De Naam

Auteur: Fosse, Jon
Originele titel: Namnet (1995)
Bezetting: 3 mannen / 3 vrouwen.
Nederlandse première: Theatercompagnie, Amsterdam, 6 februari 2004

 
Korte inhoud:
Een avond, ergens in een ruig landschap. Een huiskamer en een gezin, een vader, een moeder en twee zussen. De oudste zus is hoogzwanger met haar vriend naar het ouderlijk huis teruggekeerd. Ze zoeken een naam voor het kind. Later op de avond komt een jeugdvriend langs.
De taal in de stukken van Jon Fosse is uiterst sober, van een bijna religieuze strengheid. Het ritme is van groot belang en de repetitieve stijl: dezelfde gedachten en gevoelens keren keer op keer terug, obsessief. Fosse oordeelt niet over de mensen in zijn stukken, hij laat slechts zien hoe zijn personages worden geconfronteerd met onverwachte gebeurtenissen en vooral: onverwachte ontmoetingen.
 
Tekst verkrijgbaar bij DE NIEUWE TONEELBIBLIOTHEEK, Tekst # 257.

 
Fragment: De Naam

 
Voor opvoeringsrechten Nederlandse vertaling: neem contact op met
HENNEMAN AGENCY B.V. (professioneel theater) /
STICHTING BREDERO (amateurtheater)

 
Voor opvoeringsrechten originele tekst:
Jon Fosse, Colombine Teaterförlag / Prod. AB, Stockholm, Sweden

 

De nacht zingt zijn eigen zang

Auteur: Fosse, Jon
Originele titel: Natta syng sine songar (1998)
Bezetting: 3 mannen / 2 vrouwen.
Nederlandse première: Het Zuidelijk Toneel, Eindhoven, 17 maart 2006
Uitgave: Int. Theatre & Film Books, Amsterdam

 
Korte inhoud:
De lange schemering treedt in. Een pril gezin heeft ogenschijnlijk alles wat het wil: een jonge man en een jonge vrouw bewonen een mooi huis in de stad en hebben net een kindje gekregen. De jonge vrouw wordt getergd door een grote rusteloosheid. Ze verdraagt nauwelijks de rust van de jonge man die op de bank zit te lezen. Achter zijn rust schuilt een grote onzekerheid; hij wil graag schrijver worden maar zijn manuscript wordt niet gepubliceerd. Als de ouders van de jonge man naar het kind komen kijken heerst er een gespannen sfeer. De ouders verbazen zich erover dat het kindje niet op hun zoon lijkt.
 
’s Avonds kondigt de jonge vrouw plotseling aan dat ze naar de stad gaat, met een vriendin. Ze komt pas diep in de nacht weer thuis, waar de jonge man op haar wacht…
De taal in de stukken van Fosse is uiterst sober, van een bijna religieuze strengheid. Daarnaast is ritme van groot belang en een repetitieve stijl: dezelfde gedachten en gevoelens keren keer op keer terug, obsessief. Fosse oordeelt niet over de mensen in zijn stukken, hij laat slechts zien hoe zijn personages worden geconfronteerd met onverwachte gebeurtenissen en vooral: onverwachte ontmoetingen.
 
Tekst verkrijgbaar bij DE NIEUWE TONEELBIBLIOTHEEK, Tekst # 258.

 
Fragment: De nacht zingt zijn eigen zang

 
Voor opvoeringsrechten Nederlandse vertaling: neem contact op met
HENNEMAN AGENCY B.V. (professioneel theater) /
STICHTING BREDERO (amateurtheater)

 
Voor opvoeringsrechten originele tekst:
Jon Fosse, Colombine Teaterförlag / Prod. AB, Stockholm, Sweden

 

Droom in de herfst

Auteur: Fosse, Jon
Originele titel: Draum om Hausten (1999)
Bezetting: 2 mannen / 3 vrouwen.
Nederlandse première: Theater Oostpool, Arnhem, 18 januari 2003

 
Korte inhoud:
Een man is alleen op een kerkhof. Hij kijkt naar de graven, hij lijkt te vroeg gekomen voor een begrafenis. Plotseling staat hij oog in oog met een oude liefde. Een vaak gedroomde onverwachte ontmoeting. Of is het droom?
Dan komen zijn ouders hem halen voor de begrafenis van zijn grootmoeder.
In ‘Draum om hausten’ zoals het stuk uit 1999 oorspronkelijk heet, hebben de personages (zoals vaker bij Fosse) geen naam, het zijn Man, Vrouw, Moeder, Vader, Zoon Hun handelingen en lamento’s, hun rusteloos dolen tussen de graven vormt een melancholisch spel waarbinnen de levenden dood blijken, doden tot leven komen, personages spreken in een bedwelmend poëtische taal – maar hun doen en laten aan deze of gene zijde van het graf is als altijd bij Fosse: meedogenloos, doordesemd van leugen en bedrog, vreugde is van korte duur, de levenspijn een altijd durende hel.
De taal in de stukken van Fosse is uiterst sober, van een bijna religieuze strengheid. Daarnaast is ritme van groot belang en een repetitieve stijl: dezelfde gedachten en gevoelens keren keer op keer terug, obsessief. Fosse oordeelt niet over de mensen in zijn stukken, hij laat slechts zien hoe zijn personages worden geconfronteerd met onverwachte gebeurtenissen en vooral: onverwachte ontmoetingen.
 
Tekst verkrijgbaar bij DE NIEUWE TONEELBIBLIOTHEEK, Tekst # 259.

 
Fragment: Droom in de herfst

 
Voor opvoeringsrechten Nederlandse vertaling: neem contact op met
HENNEMAN AGENCY B.V. (professioneel theater) /
STICHTING BREDERO (amateurtheater)

 
Voor opvoeringsrechten originele tekst:
Jon Fosse – Colombine Teaterförlag / Prod. AB, Stockholm, Sweden